2010/Apr/30


บางครั้ง ระหว่างเราก็กระทบความรู้สึกกันแรง
เป็นคู่ที่แปลกมาก ทะเลาะกันอยู่ได้ กับเรื่องความเป็นตัวเอง
แต่มีประโยคหนึ่งที่ผู้ชายคนเดิมบอก
"ต่อให้บางครั้ง จะรู้สึกว่าการอยู่ด้วยกันเป็นเรื่องยากแค่ไหน
มันก็ยังง่ายกว่าการเลิกกัน"

ไม่ใช่แค่การแต่งงาน ที่ดึงมือเราสองคนเอาไว้
ไม่ใช่แค่พ่อแม่ของเรา ที่จะด่าเราว่าไร้สาระ กับเรื่องทะเลาะไม่เป็นเรื่อง
หากมันยังมี "ต้นทุนความสัมพันธ์"

หนึ่งช่วงตอนของ "บันทึก" ในเดือนมิถุนายน 2550 
สองเดือน ก่อนที่จะเริ่มตั้งครรภ์

ไม่มีใครรู้หรอกว่า พรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง บางความเปลี่ยนแปลง...เดินเข้ามาใกล้อย่างเงียบเชียบ 
หลังจากการอยู่ด้วยกันอย่างเป็นเรื่องเป็นราว ท่ามกลางความรักที่ไม่ง่ายนักกว่าจะรักอย่างตรงกัน (หากจะเขียนเล่าถึงการเดินทางของความรักครั้งนี้ ก็คงจะต้องเขียนเป็นหนังสืออีกเล่ม!) เราสองคนก็ทำงานสลับกับไปเที่ยวนั่นเที่ยวนี่กันอยู่ตลอด ไปเพื่อทำงานบ้าง ไปแบบไม่เกี่ยวกับงานบ้าง ได้เงินเดือนมาก็ใช้หมดไป ว่างเป็นไปไม่ได้ ต้องหาเรื่องน้อยอกน้อยใจ ทุ่มเถียง ง้องอน ร้องไห้แล้วก็เช็ดน้ำตา ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคนที่เป็นแฟนกันมานาน แต่พออยู่ร่วมบ้านเดียวกันจริงๆ ถึงอยู่ด้วยกันไม่ได้ 

คำว่า "ครอบครัว" มันเป็นคำเล็กๆ ที่ต้องเสียสละ และเข้าใจ ต้องแปลความยากๆ ให้ง่ายลง
คนที่ไม่รู้จัก "ยอม" คนที่รักโลกส่วนตัวมากกว่าโลกของคนใกล้ เมื่อมาอยู่รวมกันอีกคน ไม่ว่าวันใดก็วันหนึ่งย่อมต้องเกิดปัญหาแน่ๆ
เราสองคนก็เหมือนกัน ทะเลาะในเรื่องเล็กๆ จนจิตใจอ่อนล้า เพราะความเป็นคนช่างรู้สึกทั้งคู่ และต่างก็อยากเปลี่ยนให้อีกคนเป็นอย่างที่ตัวเองคิดว่าดี แต่ในการขัดแย้งทุกๆ ครั้ง...ก็ผ่านมาด้วยต้นทุนความรัก หากรักกันมากพอ รักก็พาเราก้าวผ่านอุปสรรคแห่งความคิด
และเป็นจริงอย่างที่เขาพูด
"ต่อให้บางครั้ง จะรู้สึกว่าการอยู่ด้วยกันเป็นเรื่องยากแค่ไหน
มันก็ยังง่ายกว่าการเลิกกัน"

จากบันทึกเดือนมิถุนา ปฏิทินถูกเปิดเปลี่ยนผ่านมาถึงเดือนกันยา ที่ประจำเดือนของฉันขาดหายไป... ตามมาด้วยสิ่งที่เราไม่ได้พูดกันแต่ต่างคิดได้ตรงกัน ว่าต่อจากนี้...ต้องคิดถึงตัวเองให้น้อยลง และต้องรู้จักมองข้ามรอยขูดขีดของความสัมพันธ์ซะบ้าง


(ระหว่างเก็บข้อมูลวิจัย จิตรกรรมฝาผนัง)
--คนสองคนที่ไม่รู้ตัวเลยว่า
กำลังจะเป็นพ่อเป็นแม่




ป.ล. "สองปีที่มีเธอ" คือต้นฉบับที่ตั้งใจเขียนเก็บไว้เรื่อยๆ เพื่อพิมพ์เป็นหนังสือให้ลูก (ปัจจุบัน "นนท์" อายุ 2 ขวบเต็มแล้ว) ซึ่งถ้าต้นฉบับเหล่านี้ได้พิมพ์เป็นหนังสือจริง ก็หวังว่ามันจะเป็นหนังสืออีกเล่มที่จะทำให้ใครบางคน ใครหลายคน ที่ได้อ่าน ได้รู้สึกชัดขึ้นมาอีกครั้งว่า ที่พ่อแม่เลี้ยงเรามาจนโตป่านนี้น่ะ ไม่ง่ายนะ และพ่อแม่ก็รักเรามากกว่าใครในโลกนี้จริงๆ  

Comment

Comment:

Tweet


^_^ น่ารักจังคู่นี้
จริงๆ น้า ถ้าเราเอาแต่คิดจะเปลี่ยนคนอื่นให้เป็นเหมือนเราก็มีแต่ทะเลาะกันเปล่าๆ
สู้ยอมรับความจริง รักเค้าอย่างที่เค้าเป็นดีกว่า
ขอให้มีความสุขกับรักนี้ตลอดไปนะคะ
#1 by OrangeJuize At 2010-04-30 13:09,