ท้องฟ้าฤดูฝน มีดวงดาวให้มองเห็นได้น้อย
แต่ถ้าเจ้าตัวเล็กงอแงขึ้นมา
การชวนออกไปแหงนหน้ามองดาว ก็เป็นการระงับการร้องไห้ที่ได้ผล

แล้วค่ำคืนหนึ่ง เรากับหลานตัวดื้อก็ออกไปยืนมองดาวด้วยกัน
เดาว่าฝนคงตกในที่ไกลๆ ท้องฟ้าจึงเกิดแลบสว่างวาบ
เจ้าตัวเล็กร้องถามขึ้นทันที "เอ๊ย ใครเปิดไฟวะ"


จุดเล็กๆ บนฟ้าที่มองเห็นความสว่างอยู่นั้น
สตางค์น้อย รับรู้ได้มานานแล้วว่ามันมีชื่อเรียกว่า "ดวงดาว"
แต่ค่ำคืนต่อมา ที่ออกไปดูดาวด้วยกันอีก
เขาเพิ่งถามเราเป็นครั้งแรก "ป้า...ดาวมันเปิดไฟทำไมน่ะ"
ทำเอาคนเป็นป้าที่เกิดมาก่อนตั้งยี่สิบกว่าปี
ได้หัวเราะจนตาหยีกับความช่างสังเกตของหลานตัวเล็ก
นั่นสิ ดาวมันเปิดไฟทำไม?
ถ้าดาวไม่เปิดไฟ เราก็คงมองไม่เห็นดาวใช่ไหม?


เด็กผู้ชายสองขวบคนหนึ่งที่เต็มไปด้วยเครื่องหมาย ?
การอยู่ด้วยกับเขา จึงเป็นเรื่องที่เหน็ดเหนื่อยเมื่อยปากเป็นอย่างยิ่ง
หากก็ได้ลับสมองไปพร้อมๆ กัน
สตางค์จะถามทุกอย่างที่ไม่เข้าใจ หรือบางครั้งเข้าใจแล้วก็ยังจะถาม
และถ้าใครแกล้งตอบผิด เขาก็จะแก้ให้ถูก


แต่ที่เจ้าตัวเล็กยังไม่เคยถามป้าก็คือ
"ป้า...ป้ารักหนูทำไมน่ะ"
ซึ่งถ้าถาม เราก็จะตอบแบบยอมรับจากใจจริง
"ป้าก็ไม่รู้หรอกว่ารักทำไม
เพราะความรักเป็นเรื่องไม่มีเหตุผลไงคับ!"